http://budzma.org/nasha-strava-2/belaruskaya-kuxnya-dlya-prafesijnyx-kuxarau-krupnik.html

а меню Тітаніка ниже. Крупник ( Consommé Olga or Cream of Barley) идёт вторым

First Course

- Kusshi Oysters served with ‘mignonette’ sauce.

(Titanic’s original menu: Hors D'oeuvres and Oysters)

Second Course

- Cream of Barley Soup with pea tops and Meyer lemon.

(Titanic’s original menu: Consommé Olga or Cream of Barley)

Third Course

- Poached Loch Duart Salmon with beluga lentils, lemongrass mousseline and English cucumbers.

(Titanic’s original menu: Poached Salmon with Mousseline Sauce and Cucumbers)

Fourth Course

- Poulard ‘Lyonnaise’ with deep fried egg and bacon.

(Titanic’s original menu: Filet Mignons Lili or Sauté of Chicken, Lyonnaise or Vegetable Marrow Farci)

Fifth Course:

- Sous-vide Lamb Neck with fava beans, wild rice and mint ‘jelly’

(Titanic’s original menu: Lamb, Mint Sauce or Roast Duckling, Apple Sauce or Sirloin of Beef, Chateau Potatoes)

Sixth Course

- ‘Punch Romaine’

(Titanic’s original menu: Punch Romaine)

Seventh Course

- Roast Squab with baby cress, carrots and pinot noir sauce.

(Titanic’s original menu: Roast Squab & Cress)

Eighth Course

- Asparagus Salad served with grebiche sauce.

(Titanic’s original menu: Cold Asparagus Vinaigrette)

Ninth Course

- Foie Gras Pate with celery salad and sour cherry.

(Titanic’s original menu: Pate de Foie Gras & Celery)

Tenth Course

- A Selection of Desserts: Waldorf Pudding; French Ice Cream; Éclairs; and Poached Peaches.

(Titanic’s original menu: Waldorf Pudding; Peaches in Chartreuse Jelly; Chocolate & Vanilla Éclairs and French Ice Cream)

старую уже новость увидел в ЖЖ:

http://www.gastronom.ru/news.aspx?id=103124

смотр-конкурс всяких немейнстримовых деликатесов. Фермерских,
органичных, малотиражных, домашних и проч.

"представлены фрукты и овощи, крупы, молочные продукты, мясо и рыба,
различные напитки и многое другое. Будут, например, липецкая мраморная
говядина, тамбовский окорок, романовская и хакасская баранина,
суздальские и татарские гуси, дальневосточная корюшка, байкальский
омуль, донская селедка, луховицкие огурцы, краснодарское мясо страуса.

Как объясняют организаторы, все можно будет можно попробовать, можно
познакомиться и поговорить непосредственно с производителями (их будет
более сотни), купить понравившиеся товары по специальной цене и даже
договориться о поставках себе на дом.

Побаловать себя сладким можно будет на экспозиции кондитерских
изделий, технологий и ингредиентов для кондитерского искусства в
домашних условиях. Впервые в России свою продукцию выставляют не
только кондитерские и пекарни, но и частные любители кондитерского
мастерства, индивидуальные предприниматели, делающие заказные изделия,
и домохозяйки, умеющие и любящие готовить"

возможно ли такое вообразить в нашай Шчырай Этна-Калхазании?

А вот ещё по теме: http://www.tio.by/news/12666

Производство экологически чистых продуктов -- вот что могло бы стать и
настоящей туристической <<фишкой>>, и аграрным брендом Мядельщины,
перспективнейшего во всех смыслах Нарочанского края! -- уверен
председатель Минского облисполкома. -- Но нет в этом деле четко
выработанной системы. И не потому, что аграрии пустили все на самотек.
Проблема -- в отсутствии в Беларуси методологии, подходов, наконец,
сертификации подобной продукции.
Госстандарту, считаю, надо сейчас плотно, совместно с отечественными
учеными заняться этим вопросом! На раскрутку дела есть два-три месяца,
медлить нельзя. Практикам, местным органам власти мало вашего,
уважаемые сотрудники Госстандарта, предложения типа маркировки знаком
<<Натуральный продукт>>. Его получают, почитай, все белорусские
переработчики, но это не значит, что они все поголовно выпускают
экологически чистые продукты. Нужно налаживать производство не хуже,
чем в Европе, где, между прочим, на таких продуктах и отдельные
деловые люди, и целые регионы имеют большие деньги!

і года не мінула, як памер Леанард Юрэвіч. З іншага боку, не так ужо малы час мінуў, і здаецца, некралогу ўжо не дачакацца. Вось тут, незадоўга да смерці - так, драпанне па паверхні, у духу пітомцаў жур-факу, гадаванцаў П. Слукі:

http://wildlife.by/dp2011-1-24

і яшчэ трохі, - як ён зафіксаваў летась вяртанне мядзведзя ў Налібоцкую пушчу:

http://psl.by/?p=4432

але праўдзівага некралогу - няма. А гэта ж быў неардынарны ў маштабах Пушчы чалавек, адзін з апошніх яскравых прадстаўнікоў даваеннай польскай цывілізацыі. Які ўпарта захоўваў у сям'і польскую мову і ўпарта супраціўляўся (хаця і не ў адкрытую) калектывізацыі. Толькі ў Пушчы і былі такія людзі як цэлая сацыяльная з'ява (як напрыклад, той жа аптэкар Вількоцкі). І, як і ў іншых выпадках - некралогу па смерці не дачакаўся. Бо, бач, не заведзена ў шчырай мужыцкай РБ такая панская звычка. Разам з калектывізацыяй - звялася. Гэтаксама не дачакаліся нармальных некралогаў вельмі не-шараговыя цывільныя католікі, такія як Юзэф Ліхута або Зыгмунт Барадын. Прыкра.

Учора з глыбокай пашанай азваўся у прыванай гутарцы пра Юрэвіча загадчык рубяжэвіцкай аптэкі Грыгор'еў, вучань Вількоцкага і муж пляменніцы Юрэвіча. Але публічна - грамадскай культуры не існуе. Ані на пушчанскім узроўні, ані на ўзроўні цывільнай каталіцкай свядомасці РБ :-(

UPD. http://lesgazeta.by/archives/articles/4737.html

tu nie napisano, lecz Leonard Jurewicz byl ostoja przedwojennej kultury kraju. Co zostal lesnikem w 1947 - to uciekal kolektywizacji. Zawsze podkrzeslal swa polskosc. Byl dla kraju o wielu wiecej niz tylko mysliwym

W. Sz., ktory przez wielu lat byl go szefem, posiada duzo informacji o nim z gazet. Byc' moze, warto zrobic niewielka broszure,
oparta na tych gazetach oraz wspomnieniach ludzi. Prosze o wiadomosci na ten temat

http://budzma.org/nasha-strava-2/belaruskaya-kuxnya-dlya-prafesijnyx-kuxarau-patrauka.html

c жаркими спорами, как выяснилось. См. по ссылке

http://az-art.blog.tut.by/2012/04/20/belaruskiya-belorusyi-protiv-russkih-belorusov-odnostoronnyaya-voyna/comment-page-1/#comment-651

Проблема бел-моунага дыскурсу – в нём самом. В том, что изначально формировался (имею ввиду начало ХХ в.) под обслуживание очень специфических эмоциональных потребностей. А затем носители литературного языка регулярно шли на беспринципные компромиссы «ради пропитания и сохранения идеи» – с коммунистами, с нацистами, с либертарианцами…. Забывая о таких сферах функционирования языка как технологии, торговля и т.д. Сами себя загнали в угол.

И если говорить о названии статьи, то оно неправильное. Агрессивная сторона в рассматриваемой войне – это не «беларускамоуныя» вообще, а конкретно – «сьвядомыя». То есть агрессия исходит не от тех, кто просто пользуется бел. языком, а от тех, кто пытается отформатировать «неправильное» сознание большей части общества по теоретическим лекалам сьвядомых. Здесь и тарашкевица, и культ нацистской коллаборации 1940-х, и якобы «белорусскость» изначальной Литвы и многое другое – что на самом деле, к узловым интересам белорусской нации, эпическим моментам её истории имеет очень косвенное, а иногда – прямо негативное отношение. Но – вошло в узкопрофессиональные пантеон, мартиролог и вокабуларий конкретно «сьвядомага» меньшинства с 1902 г. и до наших дней. То есть это история и интересы не всей нации, очень разнородной, и складывающейся из нескольких групп со своими многовековыми историями и интересами, – а именно история и интересы узкой прослойки «будителей», успевших за 100 лет нанести колоссальный урон традиционным группам и культурам, и отметиться в приспешниках у всех последовательных онтологических врагов.

http://nn.by/?c=ar&i=73063 - вельмі карэктны і своечасовы артыкул Дзм. Гурневіча, самога паходжаннем з Налібокаў

Налібокі - гэта прыкрая памяць і прыкры урок. Найперш, канешне, для самой вёскі. У другую чаргу - для каталіцкай супольнасці РБ, якая пад час вайны знаходзілася ў вельмі спецыфічных умовах, і якая сталася ахвярамі і ў Налібоках, і ў Хатыні, і ў Дражне.... А таксама - ў Калдычэве і многіх іншых месцах нацысцкага тэрору. Але прытым - таксама змагалася з нацызмам, нават атрымліваючы ад НКВД нож у спіну. Бо тыя ж налібачане пацярпелі праз 3 месяцы і ад нацыстаў, яны ж - у складзе іншых землякоў адбілі ў нацыстаў Івенец 19-20.06.1943, яны ж летам 1944 г. перабазіраваліся ў "Кампіноскую рэспубліку" пад Варшавай, і яны ж - па-геройску змагаліся за польскую сталіцу ў Варшаўскім паўстанні. Наяўнасць як вялікай колькасці нявінных ахвяраў, так гераічных камбатантаў дазваляе казаць пра асобны, спецыфічны ўклад каталіцкай супольнасці РБ ў перамогу над нацызмам. Спецыфіка гэтага ўкладу, што гэтая супольнасць, у дадатак - яшчэ і асабліва пацярпела ад дзеянняў НКВД - што, зрэшты, было няспыннай лініяй НКВДсцкага тэрору супраць лаяльных грамадзянаў РП і католікаў ад 1939 г. пачынаючы і... не сканчаючы ніколі. Бо за перамогай над нацызмам для католікаў не прыйшла палёгка - пачаліся жахлівы культурна-рэлігійны ўціск і ганебная калектывізацыя - паўторнае выданне прыгоннага рабства.

Уся гэтая трагедыя разгортвалася пры поўным маўчанні свету, пры поўным ігнараванні заходнім светам сваіх далёкіх "бедных сваякоў". Нават з камуністычным тэрорам у самой Польшчы гэтую сітуацыю параўнаць немагчыма, бо напр. у Польшчы пад уціскам сусветнай грамадскай думкі ўдавалася адстаяць некаторых герояў АК ад смяротных прысудаў, а тут ішла татальная зачыстка ўсіх актыўных палякаў і католікаў, так што ў выніку, з тых хто выжыў праз рэпрэсіі, ў эміграцыю з'ехалі амаль усе, хто меў нейкія культурныя амбіцыі па-над калгасным рабствам.

Гэтая трагедыя 1939-1958 яшчэ дагэтуль неасэнсаваная, у тым ліку і трагічныя і гераічныя старонкі 1941-1944 гг. І, хаця Налібокі - гэта вельмі яскравы і ўнікальны выпадак (мала якое мястэчка з інтэрвалам у 3 месяцы палілі настолькі розныя паліт. сілы) - зразумець Налібокі ў адрыве ад Дражна, Хатыні, Катыні, Калдычэва, - немагчыма.

І толькі пры належным асэнсаванні гэтага магчымы адэкватны трэці ўзровень разумення трагедыі Налібокаў - у агульнабеларускім кантэксце. Лакальны, культурна-канфесійны і агульнанацыянальны ўзроўні.